۵ دقیقه
درمان فیبروم رحم دکتر هما پرند

درمان فیبروم رحم

آنچه می خوانید...

فیبروم ها توده دهای خوش خیم (غیر سرطانی) است که یک عارضه شایع بوده و در حدود 70 درصد خانم ها در طول زندگی خود دچار این عارضه می شوند. نگرانی که برای افراد مبتلا به فیبروم وجود دارد این است که آیا این عارضه به سرطان رحم ختم می شود؛ خبر خوش این است که فیبروم های رحمی تقریبا هرگز به سرطان تبدیل نمی شوند و حتی برخی اوقات خود فرد ممکن است اصلا متوجه وجود فیبروم در رحم نشود زیرا در بسیاری از موارد وجود فیبروم رحم هیچ علائمی نداشته و ممکن است بیمار با بررسی و سونوگرافی پی به وجود آن ببرد.

فیبروم رحم چیست؟

فیبروم رحم که با نام های میموما یا لیومیوما نیز شناخته می شود توده هایی هستند که گاهی آنقدر کوچک بوده که با چشم دیده نمی شود وگاهی آنقدر رشد کرده و بزرگ می شود که باعث بزرگ شدن و گشادی رحم می شود. فیبروم های رحمی در لایه های عضلانی رحم رشد می کند و معمولا خانم ها در سنین باروری به این عارضه مبتلا می شوند.

درمان فیبروم دکتر هما پرند

علل بروز فیبروم رحم

در حال حاضر تنها دلیلی که برای رشد فیبروم های رحمی عنوان می شود، مسئله ژنتیک است و هنوز هیچ عامل دیگری همانند خوردن مواد غذایی خاص را به عنوان علل ایجاد فیبروم های رحمی اعلام نکرده اند. به صورت دقیق تر از آنجا که در داخل رحم بیشتر سلول های گوشتی وجود دارد و سلول های فیبروبلایت بسیار کم است، ممکن است به صورت ژنتیکی این سلول ها در داخل رحم گیر کرده و با ایجاد اختلالات هورمونی به مرور زمان تبدیل به توده های سفت فیبروم شوند.

چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا به فیبروم های رحمی هستند؟

همانطور که پیش تر ذکر شده افرادی که سابقه خانوادگی دارند به دلیل مسائل ژنتیکی بیشتر به فیبروم رحمی مبتلا  می شوند؛ با این وجود در کنار مسائل ژنتیکی مسائل دیگری نیز وجود دارد که می تواند فرد را مستعد ابتلا به فیبروم های رحمی کند به عنوان مثال افرادی که تحرک کمی دارند، افراد پر استرس، خانم هایی که اضافه وزن دارند، و نیز افرادی که با مشکلاتی همچون سقط جنین، فشار خون، دیابت مواجه هستند.

علائم فیبروم رحم

میموهای رحمی معمولا علائم یکسانی ندارند و گاها برای برخی افراد اصلا هیچ علئمی نداشته و به صورت اتفاقی در سونوگرافی دیده می شود. با این وجود در مواردی که علائمی از خود نشان می دهد همچنان این علائم با توجه به محل قرارگیری میوم ها و تعداد و اندازه آن ها متفاوت خواهد بود. از جمله علائمی که در نتیجه وجود فیبروم می توان مشاهده کرد عبارتتد از:

  • تکرر ادرار
  • مشکل در تخلیه مثانه
  • خونریزی های شدید دوران قاعدگی
  • طولانی شدن دوران قاعدگی (بیشتر از یک هفته)
  • کمر درد و پا درد
  • یبوست
  • فشار و درد در ناحیه لگن
  • زایمان زودرس
  • اختلال در سیستم گوارش
  • درد در هنگام مقاربت

تشخیص فیبروم رحم چگونه است؟

در صورتی که خانمی با علائم ذکر شده در بخش قبلی مواجه باشد، با مراجعه به بهترین متخصص زنان و زایمان، روند تشخیص بیماری های زنان از معاینه تا سونوگرافی انجام می شود. اگر هم فرد علائمی نداشته باشد ممکن است به صورت تصادفی و در زمانی که برای دلیل دیگری به پزشک مراجعه کرده است متوجه وجود فیبروم شود. وجود فیبروم رحمی با احساس توده در ناحیه رحم تشخیص داده می شود؛ علاوه بر این روش از طریق روش های زیر می توان به صورت دقیقتر به وجود فیبروم رحم پی برد:

  • سونوگرافی واژینال: این نوع سونوگرافی همانطور که از نامش مشخص است، در داخل واژن انجام می شود و تشخیص دقیق تری از وجود فیبروم در داخل رحم را ارائه می کند.
  • MRI (ام آر آی): این روش که معمولا پیش از جراحی انجام می شود اطلاعات کاملی درباره تعداد، اندازه و محل قرارگیری توده های فیبروئید در اختیار پزشک قرار می دهد.
  • هیستروسکوپی: درروش هیستروسکوپی که معمولا برای بررسی فیبروم هایی که از رحم بیرون زده اند، مورد استفاده قرار می گیرد، از یک لوله متصل به دوربین استفاده می شود و با ورود آن به داخل رحم، فیبروم ها بررسی می شود.

درمان فیبروم های رحمی

از آنجا که رشد اکثر فیبروم های رحمی به مرور زمان به صورت خود به خود متوقف می شود و نیز با نزدیک شدن به سن یائسگی کوچکتر می شوند، شاید درمان خاصی نیاز نباشد ولی با این وجود لازم است که فرد تحت نظر متخصص زنان باشد تا روند رشد و پیشرفت فیبروم ها مورد بررسی و کنترل پزشک قرار بگیرد. در غیر این موارد، درمان هایی که برای فیبروم رحم ارائه می شود می توان به موارد زیر اشاره کرد:

  • برداشتن و خارج کردن فیبروئید از طریق جراحی
  • جراحی برداشتن رحم (هیسترکتومی)
  • درمان های دارویی (که سبب یائسگی کاذب شده که به کاهش اندازه فیبروم منتهی می شود)
  • آمبولیزاسیون شریان رحمی (انسداد جریان خون)

درمان فیبروم های رحمی در دختران جوان

در صورتی که دختران جوانی که هنوز بارداری را تجربه نکرده اند به فیبروم رحم مبتلا شوند، اگر اندازه میوم ها کوچک باشد بهتر است که تحت کنترل در بیاید و جراحی صورت نگیرد زیرا برش ها و بخیه هایی که در نتیجه جراحی زده می شود می تواند بافت رحم را برای بارداری تحت تاثیر قرار دهد. با این وجود در صورت بزرگ بودن بیش از اندازه فیبروم برای دختران جوان به ناچار باید جراحی انجام شود و توده ها خارج گردد.

جمع بندی

فیبروم های رحمی در اکثر موارد زمینه ژنتیکی دارند و در نتیجه در صورتی که در اطرافیان و خانواده فردی این بیماری مشاهده گردد باید برای سایرین زنگ خطر بوده و به علائم و یا معاینات مرتب بیشتر توجه نمایند. خوشبختانه این توده ها غیر سرطانی بوده و جای نگرانی از جهت ابتلا به سرطان وجود ندارد ولی می تواند خطراتی از جمله خونریزی و دوران قاعدگی سخت را به همراه داشته باشد. با مشاهده علائم این عارضه حتما به پزشک متخصص زنان مراجعه کنید تا در بهترین زمان و با کمترین عوارض درمان آن انجام شود.

دکتر هما پرند

متخصص زنان، زایمان، نازایی
جراح زیبایی زنان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.